:: αρχική σελίδα >>

Εκκλησίες

Ιερός Ναός Αγίου Λαζάρου

Ένας από τους σημαντικότερους αρχαίους χριστιανικούς ναούς της Κύπρου. Κτίστηκε στο τέλος του 9ου αιώνα (γύρω στα 890-900 μ.Χ) από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Λέοντα Στ’ το Σοφό πάνω στον τάφο του Αγίου, σε αντάλλαγμα για τη μεταφορά στην Κωνσταντινούπολη του ιερού λειψάνου του που είχε τότε βρεθεί στον τάφο του.

Η αρχιτεκτονική του ναού, σπάνιου αρχαίου ρυθμού, εντυπωσίαζε πάντα στους επισκέπτες, δικούς μας και ξένους. Γενικά, θεωρείται η ωραιότερη και η πιο εντυπωσιακή εκκλησία στην Κύπρο. Το επίχρυσο ξυλόγλυπτο εικονοστάσι, εξαιρετικής τέχνης, θεωρείται ένα από τα ωραιότερα στην Κύπρο, και είναι του 1773-1782. Το εικονοστάσι κοσμούν συνολικά 120 μεγάλες και μικρές εικόνες θαυμάσιας τέχνης. Αριστούργημα ξυλογλυπτικής αποτελεί και η Αγία Τράπεζα, έργο κι αυτό του 1773, και ο δεσποτικός θρόνος ο οποίος φέρει και εικόνα του Αγίου Λαζάρου ημ. 1734. Από τις εικόνες, αξιοπρόσεκτες είναι η παλαιά του Αγίου Λαζάρου ως Επισκόπου, φέροντος πολυσταύριο φαιλόνιο (16ου αιώνα), δύο της αναστάσεως του Αγίου, μια της Παναγίας με ρωσικό διάκοσμο, μια του Αγίου Νικολάου και μια του Αγίου Γεωργίου, τοποθετημένες σε ιδιαίτερα ξυλόγλυπτα τέμπλα.

Στους περασμένους αιώνες ο ναός, με τα 20 περίπου κελλιά που είχε γύρω-γύρω, λειτουργούσε ως μοναστήρι. Τον καιρό της Φραγκοκρατίας μετετράπη σε λατινικό μοναστήρι. Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την Κύπρο το 1571, κατακράτησαν το ναό μέχρι το 1589 οπότε τον έδωσαν πίσω στους Ορθόδοξους για 3000 άσπρα. Ταυτόχρονα δόθηκε το δικαίωμα στις Λατίνους να λειτουργούν δύο φορές το χρόνο στο βόρειο κλίτος, δικαίωμα που καταργήθηκε το 1794.

O ναός αυτός δέθηκε κατά τρόπο μοναδικό με τη ζωή των πολιτών της Σκάλας-Λάρνακος. Για δυόμισι τουλάχιστον αιώνες ήταν το θρησκευτικό, εθνικό, φιλανθρωπικό και εκπαιδευτικό κέντρο της πόλης. Στον τομέα της Παιδείας, ιδιαίτερα, η συμβολή του ναού υπήρξε καθοριστική για την πόλη: μερίμνησε για την ίδρυση δημόσιων Σχολείων, στα μέσα του 19ου αιώνα, και τη μετατροπή των τότε ιδιωτικών σε δημόσια, τα οποία και συντηρούσε μαζί με την ι. Μονή Αγίου Γεωργίου του Κοντού, μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Στη Δυτική πλευρά του περιβόλου υψώνεται το κτίριο του «Δημοσίου Αλληλοδιδακτικού Σχολείου», που ίδρυσε ο ναός το 1857.

Ιερός ναός Παναγίας Χρυσοπολιτίσσης

Είναι η δεύτερη πιο σημαντική εκκλησία της Λάρνακας. Είναι κτισμένη στην περιοχή της ακρόπολης του αρχαίου Κιτίου και η ύπαρξη της ανάγεται στην προ της Φραγκοκρατίας Βυζαντινή εποχή. Δεν είναι γνωστό πότε πήρε την ονομασία Παναγία Χρσοπολίτισσα.

Το εικονοστάσι του ναού, ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο, είναι του 1866 και το κοσμούν 87 συνολικά μεγάλες και μικρές εικόνες. Από αυτές, σημαντικότερη και αρχαιότερη είναι η εικόνα της Παναγίας, η επιγραφομένη «Η Ελεημονήτρια», του 15ου αιώνα.

Πρόσφατες εργασίες γενικής ανακαίνισης και αναπαλαίωσης του ναού, απεκάλυψαν διάφορες αρχιτεκτονικές φάσεις παλαιοτέρων εποχών, καθώς και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία, τα οποία αυξάνουν τη σημασία του ναού ως αρχαίου μνημείου.

Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου

Είναι άγνωστο πότε πρωτοϊδρύθηκε, αν και πιθανότατα υπήρχε επί Φραγκοκρατίας τουλάχιστον, και απετέλεσε τον πυρήνα της σχηματιζόμενης τότε, ως διαδόχου του Κιτίου, πόλεως της Λάρνακας. Υπήρξε ο καθεδρικός ναός της Μητροπόλεως Κιτίου μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα.

Μητροπολιτικός ναός Σωτήρος

Άγνωστο πότε πρωτο»ιδρύθηκε, αν και πιθανότατα υπήρχε κατά την εποχή της Φραγκοκρατίας. Κατά τις τελευταίες δεκαετίας του 18ου αιώνα, έγινε ο νέος μητροπολιτικός και καθεδρικός ναός της Μητροπόλεως Κιτίου.

Το ωραιότερο κειμήλιο του ναού αυτού είναι, αναμφίβολα, ο ξυλόγλυπτος δεσποτικός θρόνος, ο θρόνος των Μητροπολιτών Κιτίου.

Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Κοντού

Η ιστορία της Μονής, που βρίσκεται μέσα στα όρια της σημερινής πόλης, χάνεται στα βάθη των αιώνων.  Από τις τελευταίες δεκαετίες του 18ου αιώνα η Μονή παρουσιάζεται να είναι διαλυμένη και παραχωρείται με ενοίκιο σε διαχειριστές. Από αυτούς ο ιερομόναχος και οικονόμος Μελέτιος, ενοικιαστής της Μονής από το 1830 περίπου μέχρι το 1859, άφησε έντονη τη σφραγίδα του, ανακαινίζοντας το ναό και αναδεικνύοντάς τον σε παγκύπριο προσκύνημα.

Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Μακρή

Βρίσκεται σε μικρό λόφο κοντά στις Καμάρες. Η ονομασία «Μακρύς» υποδηλεί τη πιο μεγάλη απόσταση από την πόλη σε σύγκριση με τον άλλο Άγιο Γεώργιο, τον «Κοντό».

Είναι άγνωστο πότε ιδρύθηκε. Στη Βυζαντινή εποχή μέχρι και τη Φραγκοκρατία, στην τοποθεσία αυτή ήταν κτισμένο το χωριό Αγρίνου του οποίου ο Άγιος Γεώργιος ήταν ενοριακός ναός.

Ιερός Ναός Τιμίου Προδρόμου

Παρεκκλήσι του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, πριν το 1974. Κτίστηκε γύρω στο 1919, κοντά σε υπόγειο αγίασμα, στο μικρό λόφο που βρίσκεται στο κέντρο της άλλοτες ελώδους περιοχής «Καθαρής», όπου στην αρχαιότητα εισχωρούσε η θάλασσα και σχημάτιζε το λιμάνι του αρχαίου Κιτίου.

Με την επέκταση της πόλης προς τα εκεί, το άλλοτες ερημικό ξωκκλήσι βρέθηκε στο κέντρο της νέας μεγάλης συνοικίας. Μετά την Τουρκική εισβολή άρχισε να λειτουργεί κανονικά ως ενοριακός ναός. Και επειδή δεν επαρκούσε στις ανάγκες ενός πολύ αυξημένου εκκλησιάσματος, ανηγέρθη τα τελευταία χρόνια νέος, μεγαλοπρεπής ναός, κοντά στον παλαιό μικρό, του οποίου τα εγκαίνια έγιναν στις 6 Ιουλίου 1986.

Ιερός Ναός Παναγίας Φανερωμένης

Άλλοτε ξωκκλήσι, κοντά στο δρόμο του Αεροδρομίου και της Αλυκής. Ο ναός είναι κτισμένος πάνω από αρχαίο, προϊστορικό μεγαλιθικό υπόγειο ναό ή τάφο, ο οποίος ανευρέθη πριν από ή γύρω στο 1870, ύστερα από ανασκαφές που έγιναν εκεί, με αφορμή τα οράματα κάποιου Βασίλη ότι θα θεραπεύονταν οι πάσχοντες οφθαλμοί του αν ανέκσπατε για να βρει εικόνα της Παναγίας. Πράγματι, οι ανασκαφές έφεραν στο φως το κυκλώπειο μονολιθικό μνημείο, με αγίασμα και εικονίσματα.. Το 1920 οι Λαρνακείς, με γενναίες δωρεές, έκτισαν τη γραφική εκκλησία που υπάρχει πάνω από το μνημείο.

Ιερός αρμενικός ναός Αγίου Στεφάνου

Η αρμένικη εκκλησία κτίστηκε μεταξύ 1909-1913 στο κέντρο της πόλης, αφιερώθηκε στον Άγιο Στέφανο, προστάτη-Άγιο των Αδάνων, απ’ όπου και κατάγονταν οι περίπου 2.000 Αρμένιοι πρόσφυγες που κατέφθασαν στη Λάρνακα το 1909. Η πρώτη λειτουργία έγινε το Μάιο του 1914, ενώ ο καθαγιασμός της εκκλησίας έγινε το 1918. Κοσμείται από πολύ όμορφες εικόνες, μάλιστα δε η εικόνα της Αγίας Τράπεζας προέρχεται από τα Άδανα. Ανακαινίστηκε μεταξύ 1956-1957 και ξανά το 1998. Αποτελεί το κέντρο της αρμενοκυπριακής κοινότητας της Λάρνακας και λειτουργείται κάθε δεύτερη Κυριακή του μήνα.